اما صبح روز بعد به ناگهان ورق برگشت! وابستگان رژيم به خيابانها ريختند و دانشجويان و مردم را به شديدترين وجه ممكن مورد تهاجم قرار دادند. در اين ميان محمد خاتمى، رئيس جمهور حكومت اسلامى، دانشجويان و مردم را اراذل و اوباش خواند و وزراى مستعفى، استعفاهاى خود را پس گرفتند. رژيم ولايت فقيه ديگر بار كنترل را بدست گرفته و صدها نفر را بازداشت نمود كه محمدى ها و احمد باطبى سمبل اين بازداشتها شدند.
منوچهر محمدى و غلامرضا مهاجرى نژاد بعنوان متهم رديف اوّل و دوّم معرفى شدند و رژيم مزور جنايتپيشه با نشان دادن اعترافات تلويزيونى از آنان سعى در تخريب جنبش دانشجويى سكولار ايران و رهبرى حركت افتخار آميز ۱۸ تير را داشت.
اكبر محمدى با پايدارى در برابر شكنجه ها الگوى مقاومت دانشجويان لقب گرفت. همچنين كودك ۸ ساله فرامرز توسلى، به جرم همگامى با دانشجويان در ۱۸ تير روانه زندان توحيد گرديد. سميه امينى، ريحانه هاشمى، روزبه صدرآرا، پيمان پيران، مهدى مصابح، ايوب لرستانى، محمد صارمى، حسين تقى زاده، مصطفى كاظمى، پرويز رضا زاده، حميد عليزاده، اميد قنديان، عليرضا بابايى، بهمن حيدرى، مجيد رستميان، فرهاد راسايى، بابك كاظمى، ... به همراه صدها مبارز ديگر در زندانهاى مخوف از جمله زندان توحيد مورد شكنجه هاى وحشيانه قرار گرفتند.

و بدينگونه قيام ۱۸ تير نقطه عطفى بود در مبارزات دانشجويى و آنرا جان و روحى تازه بخشيد.